Praca członków rodziny w przedsiębiorstwie to fundament funkcjonowania wielu małych i średnich firm. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT) pozwalają przedsiębiorcom na zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzeń wypłacanych małżonkom oraz dzieciom. Aby jednak urząd skarbowy nie zakwestionował takich wydatków, należy spełnić określone warunki prawne i dokumentacyjne.
Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 10 ustawy o PIT do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wartości własnej pracy podatnika. Zasada ta nie dotyczy jednak wynagrodzenia należnego małżonkowi podatnika oraz jego małoletnim dzieciom (a w przypadku spółek cywilnych, jawnych i partnerskich – małżonkom i dzieciom wspólników).
Praca pełnoletnich dzieci przedsiębiorcy podlega ogólnym zasadom zaliczania wydatków pracowniczych do kosztów podatkowych.
Aby wynagrodzenie małżonka lub małoletniego dziecka stanowiło koszt podatkowy, musi być uzyskane na podstawie konkretnego tytułu prawnego. Kosztem mogą być wyłącznie wypłaty z tytułu:
Brak możliwości zaliczenia pracy bezumownej: Jeżeli członkowie rodziny pomagają w firmie bezumownie (nieodpłatnie), szacunkowa wartość ich pracy nie może stanowić kosztu uzyskania przychodów przedsiębiorcy.
Inaczej kształtuje się sytuacja, w której każdy z małżonków prowadzi odrębną jednoosobową działalność gospodarczą. Jeżeli jeden z małżonków wykonuje usługi na rzecz firmy drugiego małżonka w ramach własnej działalności i wystawia z tego tytułu faktury VAT, wydatki te stanowią dla drugiej strony zwykły koszt uzyskania przychodu z tytułu zakupu usług od odrębnego podmiotu gospodarczego.